Sayıların ardındaki mantık
Mikro metin, kullanıcının karar anında okuduğu tek şeydir. Uzun açıklamalar atlanır; düğmenin üstündeki iki kelime ise mutlaka okunur.
Etkisi orantısız büyüktür çünkü değiştirilmesi neredeyse bedava. Bir düğme metni değişikliği tasarım ve geliştirme gerektirmez ama ölçülebilir fark yaratabilir.
İşlevi belirsizliği kaldırmaktır. Kullanıcının kafasındaki soru — "buna basarsam ne olacak" — bu küçük metinlerle cevaplanır ya da cevapsız bırakılır.
Nerede kritik?
| Yer | İşlevi |
|---|---|
| Ana eylem düğmesi | Ne olacağını söyler |
| Form etiketi | Ne isteniyor |
| Alan ipucu | Neden soruluyor |
| Boş durum metni | Şimdi ne yapmalı |
| Onay ve iptal | Hangisi hangisi |
Son satır hata üreten yer. "Tamam" ve "İptal" düğmeleri bir silme onayında hangisinin ne yaptığını net söylemiyor; eylemi adlandıran metinler bu karışıklığı bitiriyor.
Nasıl yazılır?
- Eylemi adlandırın. "Gönder" değil, ne gönderiliyor.
- Sonucu söyleyin. Basınca ne olacak?
- Kısa tutun. Uzun düğme metni okunmuyor.
- Kullanıcının dilini kullanın. İç terimleri değil.
- Test edin. Değiştirmesi ucuz, etkisi ölçülebilir.
Uygulamada ne oluyor?
En sık gördüğüm eksik, düğme metinlerinin genel bırakılması. "Devam" ya da "Gönder" hiçbir şey anlatmıyor; ne olacağını söyleyen bir metin belirsizliği tamamen kaldırıyor.
İkinci gözlem, iç terimlerin arayüze sızması. Ekibin kendi arasında kullandığı kelimeler kullanıcı için anlamsız; metinler müşterinin diliyle yazılmalı.
Üçüncüsü, onay diyaloglarının belirsizliği. "Emin misiniz? Tamam / İptal" yapısı yanlış tıklama üretiyor; düğmeler eylemi adlandırdığında hata oranı düşüyor.
Dördüncüsü, alan ipuçlarının kullanılmaması. Neden sorulduğu belirsiz bir alan şüphe yaratıyor; tek satırlık bir açıklama bunu ortadan kaldırıyor.
Beşincisi, mikro metinlerin hiç test edilmemesi. Değiştirmesi en ucuz unsur olduğu halde çoğu ekip bunu denemeye değer görmüyor; oysa getirisi en yüksek testlerden biri.
Altıncısı, güvence cümlelerinin unutulması. Düğmenin altındaki "kartınızdan şimdi çekim yapılmayacak" gibi kısa bir not, tereddüdü doğrudan azaltıyor.
Yedincisi, metinlerin farklı yerlerde tutarsız olması. Aynı işlem bir yerde "sepete ekle", başka yerde "satın al" deniyor; bu tutarsızlık öğrenme yükü üretiyor.
Sekizincisi, çeviri yoluyla üretilmesi. Doğrudan çevrilen arayüz metinleri doğal durmuyor ve kullanıcı yabancılık hissediyor.
Dokuzuncusu, mizahın yanlış yerde kullanılması. Hata ve ödeme ekranlarında esprili dil ciddiyetsiz algılanıyor; ton bağlama göre ayarlanmalı.
Onuncusu, uzunluğun kontrolsüz bırakılması. Uzun düğme metinleri mobilde satır atlıyor ve düzeni bozuyor.
On birincisi, metinlerin tek bir yerden yönetilmemesi. Arayüz metinleri koda gömüldüğünde her küçük değişiklik geliştirme gerektiriyor; oysa bunlar en sık değişmesi gereken unsurlar arasında.
On ikincisi, boş durumların metinsiz bırakılması. Sonuç bulunamayan bir arama ya da boş bir liste sessizce boş kalıyor; oysa orada yazılacak tek bir cümle kullanıcıya ne yapacağını söylüyor ve çıkmaz sokağı kapatıyor.
On üçüncüsü, metinlerin ekranda ne kadar yer kaplayacağının düşünülmemesi. Tasarımda kısa görünen bir etiket gerçek içerikle iki satıra çıkıyor ve düzeni bozuyor; metinler tasarımdan sonra değil, tasarımla birlikte yazılmalı.
Neyi çözmez?
Mikro metin, kötü bir akışı düzeltmez. Adımlar karmaşıksa düğme metnini iyileştirmek yalnızca yüzeyi düzeltir.
Sıkça sorulan sorular
Düğmede ne yazmalı?
Basınca ne olacağını. "Gönder" yerine "Siparişi tamamla" gibi eylemi adlandıran bir metin.
Test etmeye değer mi?
Fazlasıyla. Değiştirmesi en ucuz, ölçmesi en kolay unsurdur.
Esprili yazabilir miyim?
Bağlama göre. Hata ve ödeme ekranlarında ciddiyetsiz algılanır. Yakından ilişkili bir kavram olan Empty State, bir alanın (boş sepet, sonuçsuz arama) veri içermediği durumda gösterilen ve kullanıcıyı yönlendiren ekran tasarımıdır.
Bu kavramın bütün resim içindeki yerini Landing Page Optimizasyonu Rehberi içinde ayrıntılı anlattım.
E-ticaret için ürün görseli, açıklama, güven alanı, beden/kargo/iade, yorumlar ve sepete ekleme oranı optimizasyonu.
